Sejenak Bersama Sang Guru

Bismillah.

Lebih tepatnya untuk dikatakan bahwa kami bukanlah murid dalam makna sesungguhnya bagi guru tersebut. Tulisan ini tidak lain sekedar berbagi faidah dari sekelumit perjumpaan kami dan sebagian rekan-rekan bersama keteladanan dan pengorbanan beliau, semoga Allah merahmatinya.

Beliau hadir di saat tumpukan persoalan dan kesulitan menerpa dakwah maupun masyarakatnya. Banyak yang kami petik faidah dari nasihat dan bimbingan beliau. Beliau adalah seorang guru di dalam majelis ilmu. Beliau juga seorang penggerak di medan dakwah. Beliau selalu mengajarkan kepada murid-muridnya untuk menghormati para ustadz dan mendudukkan mereka sebagaimana mestinya. Beliau pun mengajarkan kepada kami bagaimana sikap yang benar dalam menyelesaikan perselisihan dan pertikaian yang ada diantara sebagian penimba ilmu.

Beliau pula yang mengajarkan kepada kami untuk bersikap mengalah dan mengambil resiko di dalam perjuangan dakwah. Beliau pula yang mengajarkan kepada anak didiknya untuk mengikhlaskan segala amalnya dan dakwahnya di jalan Allah. Beliau pula yang mengajarkan kepada murid-muridnya untuk terjun langsung ke lapangan melihat keadaan umat yang tertimpa bencana. Beliau pula yang membawa bantuan-bantuan itu ke lereng gunung dan membagi-bagikannya kepada para pengungsi. Beliau pula yang sering memberikan semangat kepada para panitia dalam kegiatan-kegiatan dakwah untuk terus berjuang dan berjuang.

Beliau pun tidak malu atau segan untuk berbincang-bincang santai dengan murid-muridnya layaknya seorang teman atau ayah kepada anak-anaknya. Beliau tidak merasa berat untuk hadir dalam rapat-rapat dan pertemuan panitia selama beliau bisa hadir ke sana. Beliau bahkan tidak segan untuk memuji dan memuliakan murid-muridnya seolah-olah beliau bukanlah siapa-siapa. Beliau pun tidak merasa canggung untuk menyapa terlebih dulu kepada orang-orang yang lebih muda darinya. Beliau pun berusaha untuk membantu dan memberikan kesempatan berkarya bagi anak-anak didiknya baik secara langsung maupun tidak langsung.

Beliau dengan sabar membina dan mengarahkan murid-muridnya. Beliau mengajarkan kepada mereka untuk menghiasi diri dengan akhlak mulia. Beliau senantiasa memotivasi generasi muda untuk menimba ilmu dan menegakkan dakwah tauhid dengan apa saja yang mereka punyai.

Ya, memang tidak banyak perjumpaan yang kami alami bersama beliau. Meskipun demikian, hal itu paling tidak menyisakan sebuah faidah berharga; bahwa hidup di dunia hanya sementara, dan kita masih harus menghadapi alam akhirat. Dan untuk itu kita harus berjuang dengan apa pun yang kita punya. Apabila perlu nyawa dan harta kita berikan demi tegaknya agama ini.

Semoga Allah menerangi kuburnya dan mengampuni dosa-dosanya serta memasukkan beliau ke dalam surga-Nya yang penuh dengan kenikmatan.

Wahai Rabb kami, ampunilah kami dan saudara-saudara kami yang mendahului kami dalam hal keimanan, dan janganlah Engkau jadikan di dalam hati kami kedengkian terhadap sesama kaum beriman. Wahai Rabb kami, sesungguhnya Engkau Maha lembut lagi Maha penyayang.

Yogyakarta, pertengahan bulan Sya’ban 1438 H

 

NB : Yang diceritakan dalam tulisan di atas ialah al-Ustaz al-Fadhil Abu Sa’ad rahimahullah   

— 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *